ÖLÜMÜ BEKLERKEN

Artık ölüme gidiyorum,

Çamlı senatoryumlar çare olmadı

Toprak olacağım toprak, anlıyor musun

Yılanlar yuva kuracak kafa tasıma,

Sen şarkını değiştireceksin belki,

Anlayacaksın yanına gelemeyeceğimi

Güneş kıskansaydı sıcaklığımızı

Yüz derece kaynasaydı kanlarımız

Hiç kopmazdık inan, hiç ayrılmazdık

Ben meçhul ellerin insafsızca indirdiği

Sayısız kamçı darbeleri arasında kıvranırken

Toprak olacağımı kabul etmedin sen

Ve bir gün gelip;

Mezar taşımın bile kaybolacağını anlayamadın,

Şu çorak bağrımda yeşeren son tomurcuğu hiçe sayıp

O en yaşanacak sevgini ellere verdin,

Gözlerim dört nala kalkardı gözlerine,

Ellerim çift sürerdi her yerinde...

Çaresiz gidiyorum şimdi ölüme

İster ağla; ister gül cenazem arkasından...

Son dileğim buda senden; MEZARIMA GELME..!!

yitik sevda 2005